Toen ik me ruim vijftien jaar geleden in verandermanagement ging verdiepen, koppelde ik dat al snel aan leren. Verandermanagement vond ik altijd een wat paradoxale term. Veranderen gaat immers over het loslaten van bestaande routines, het ontwikkelen van nieuwe werkwijzen en het omgaan met onzekerheid. Management draait juist om structureren, organiseren en beheersen. Precies daarin zit ook de spanning die veranderen in organisaties zo ingewikkeld maakt. Diezelfde spanning zie ik terug in het idee van de lerende organisatie. Organiseren vraagt vaak om stabiliteit, voorspelbaarheid en continuïteit, terwijl leren juist schuring, reflectie en vernieuwing met zich meebrengt.
Daarom spreek ik liever over leren in organisaties, of soms: leren in teams. Daar wordt zichtbaar hoe professionals samen betekenis geven aan vraagstukken, omgaan met verschillen in perspectief en nieuwe manieren van (interprofessioneel) samenwerken ontwikkelen, waarbij een talentgerichte benadering voorop staat.
Leren in organisaties interesseert mij omdat maatschappelijke organisaties steeds meer moeten omgaan met complexiteit, verschillende belangen en veranderende maatschappelijke vraagstukken. Juist in zulke contexten is leren belangrijk als integraal onderdeel van professionaliteit. Professionals in organisaties die in staat zijn om verschillende perspectieven serieus te nemen, kritisch te reflecteren op bestaande werkwijzen en ruimte te maken voor ontwikkeling, zijn naar mijn idee beter in staat om maatschappelijke waarde te creëren. Daarbij gaat leren voor mij niet alleen over kennis of vaardigheden, maar ook over hoe dit bij elkaar gebracht wordt: hoe talentgericht, interprofessioneel professionals gezamenlijk betekenis geven aan hun werk en maatschappelijke opdracht.